Przejdź do treści

Historia parafii

Parafia obejmuje Maciejową – dawną wieś, dziś dzielnicę Jeleniej Góry – oraz wieś Komarno z kościołem filialnym.

Kościół parafialny św. św. Piotra i Pawła Apostołów w Maciejowej

Wieża kościoła św. św. Piotra i Pawła w Maciejowej na tle nieba

Kościół wzmiankowany w 1318 r., zachowany wzniesiony w 1681 r., przebudowany w XVIII w., restaurowany w XIX w. Jest to budowla murowana, założona na prostokącie, nakryta trójprzęsłowym sklepieniem krzyżowym, wieża z 1707 r. na osi korpusu od zachodu, zwieńczona ośmiobocznym hełmem z prześwitem. Dwuspadowy dach na korpusie, od południa kaplica grobowa, z dwoma kamiennymi portalami manierystycznymi z 1622 r. i drewniane okute drzwi późnogotyckie z przełomu XV i XVI w., przy ścianie szczytowej drewniana empora.

We wnętrzu zachowało się barokowo-klasycystyczne wyposażenie, m.in. drewniane, polichromowane ołtarze z XVIII w. drewniana, polichromowana ambona z XVII w., kamienna chrzcielnica z końca XVI w. z drewnianym nakryciem z XVIII w., prospekt organowy, konfesjonał z końca XVIII w. rzeźby z XVIII i XIX w.

Kościół filialny pw. św. Jana Chrzciciela w Komarnie

Kościół św. Jana Chrzciciela w Komarnie z białą wieżą

Kościół wzniesiony w XIV wieku, przebudowany w XV i XVI w., rozbudowany w 1780 r. i restaurowany w 1899 r. Jest to budowla, orientowana z dwuprzęsłową nawą, prostokątnym prezbiterium, kwadratową wieżą na osi korpusu, zwieńczoną barokowym hełmem z prześwitem. We wnętrzu drewniana empora w nawie, gotycki łuk tęczowy oddziela nawę od prezbiterium sklepionego krzyżowo, kamienny portal ostrołukowy w ścianie bocznej. We wnętrzu zachowały się m.in. figury św. Jana Chrzciciela i św. Barbary na ścianie tęczowej.

Od 2024 r. kościół jest remontowany dzięki dotacji z Rządowego Programu Odbudowy Zabytków – zobacz postęp prac.

Kościół pw. św. Józefa w Komarnie (nieużytkowany)

Kościół wzniesiony przez ewangelików w latach 1769–72. Jest to budowla założona na planie ośmioboku nakryta dachem mansardowym uskokowym, ponad nim kopuła z dwoma bębnami zwieńczona wieżą. W elewacjach dwa poziomy okien i portal z portykiem z dwoma kolumnami. Wnętrze nakryte drewnianą pseudokopułą, opasane dwukondygnacyjnymi drewnianymi emporami z kolumnami o dekoracyjnych, malowanych głowicach. W kościele zachowała się część pierwotnego wystroju z XVIII i XIX w., m.in. drewniany polichromowany ołtarz, drewniana ambona, drewniane figury oraz kamienny kartusz z I. poł. XVIII w.


Źródło opisów: serwis Diecezji Legnickiej.